سایت خبری

بهترین تکنیک های فوکوس

پایگاه هنری زوم نیوز:یکی از اولین قوانین عکاسی این است که سوژه باید شارپ باشد. بیشتر دوربین های دیجیتال مدرن راه هایی را برای دستیابی به عکس های شارپ و واضح ارائه داده اند، و ما در اینجا می خواهیم به مهم ترین تکنیک های فوکوس دوربین و بهترین تنظیمات آن بپردازیم. می خواهیم ببینیم که چگونه نقطه فوکوس را انتخاب و از کدام حالت فوکوس استفاده کنیم.

۱٫ فوکوس دستی

اگر چه اکثر دوربین های دیجیتال امروزی می توانند به صورت خودکار فوکوس کنند، امکان فوکوس دستی را نیز برای شما فراهم می کنند. فوکوس دستی یک گزینه خوب برای عکاسی ماکرو است زیرا دوربین ها برای فوکوس بر روی اجسام نزدیک بسیار کشمکش دارند و و لنز هربار که دکمه شاتر را فشار می دهیم فوکوس را انجام می دهند. تکنولوژی Live View فوکوس دستی را بسیار آسان می کند زیرا معمولا این امکان وجود دارد که تصویر را بزرگ کنیم بنابراین این می توانیم نقاط دقیقی را که شما می خواهید بر روی آن فوکوس کنید را ببینید و و آنها را انتخاب کنبد.

 ۲٫ فوکوس خودکار تک شات

این گزینه فوکوس دوربین که اغلب نام آن به فوکوس خودکار تکی یا AF تکی خلاصه می شود، فوکوس دوربین شما را وقتی دکمه شاتر را به صورت نیمه فشار می دهید تنظیم می کند و لنز را در فوکوس نگه می دارد تا آن شات گرفته شود. اگر احتیاج دارید که دورباره فوکوس کنید باید انگشت خود را از روی دکمه شاتر بردارید و دوباره انرا فشار دهید. فوکوس تکی برای سوژه های ثابت مانند طبیعت بی جان و منظره مناسب است.

۳٫فوکوس خودکار پیاپی

وقتی این گزینه فوکوس دوربین را انتخاب می کنید، دوربین لنز را تا وقتی که دکمه شاتر به صورت نیمه فشار داده می شود یا دکمه AF فشار داده می شود در فوکوس نگه می دارد. این گزینه برای عکاسی از سوژه های در حال حرکت بسیار مناسب است زیرا دوربین فاصله فوکوس را تا وقتی که سوژه حرکت می کند را تنظیم خواهد کرد. دوربین های حرفه ای مانند Canon EOS 7D و Nikon D7000 گزینه هایی دارند که به شما این امکان را می دهد که مشخص کنید کدام نقاط AF دوربین وقتی سوژه در حال حرکت است، آنرا ردیابی کند. برخی از انها حتی به شما اجازه می دهند تا مشخص کنید که دوربین با چه سرعتی به تغییر فاصله سوژه پاسخ دهد تا از خارج شدن سوژه از فوکوس جلوگیری شود. وقتی از فوکوس خودکار پیاپی استفاده می کنید، معمولا بهتر است که نقطه شروع AF را به صورت دستی تنظیم کنید در نتیجه دوربین قبل از اینکه ردیابی ان را شروع کند هدف را می شناسد.

۴٫انتخاب خودکار نقطه فوکوس

وقتی شما به صورت خودکار فوکوس می کنید، لازم است در چشمی بر روی سوژه خود نقطه AF فعال داشته باشید تا به تصویری واضح دست پیدا کنید. به طور کلی دو راه برای انتخاب نقطه AF دوربین با استفاده از این تکنیک فوکوس وجود دارد. راحت ترین کار این است که اجازه دهید دوربین برای شما تصمیم بگیرد و از گزینه انتخاب خودکار نقطه فوکوس استفاده کنید. در بسیاری از مواقع دوربین کار مناسبی را ارائه می دهد و این برای مواقعی که زمان کافی ندارید مناسب است ،با این حال دوربین معمولا بر روی نزدیک ترین شئ نزدیک مرکز کادر فوکوس می کند و معمولا برای اشیا خیلی ریز و جزئیات ظریف مناسب نیست. بنابراین اغلب بهتر است نقطه AF را خودتان تنظیم کنید.

۵٫ انتخاب دستی نقطه فوکوس

تنظیم دستی نقطه فوکوس بیشترین سطح کنترل بر روی چیزی که دوربین روی آن فوکوس می کند را به شما می دهد، و این برای وقتی که شما زمان برای تنظیم دوربین دارید، مانند عکاسی منظره، طبیعت بی جان و پرتره یک گزینه مناسب است. تنظیم این گزینه فوکوس دوربین معمولا با فشار دکمه انتخاب دکمه AF و بعد انتخاب نقطه AF دلخواه انجام می شود. یکبار که به نقطه AF مورد نظر دست پیدا کردید، شما آماده فوکوس و عکاسی هستید.

۶٫ فوکوس خودکار تشخیص چهره

این گزینه فوکوس محبوب، فرمی از انتخاب خودکار نقطه فوکوس است که بر روی اکثر دوربین های کامپکت و حتی برخی از SLR ها در حالت Live View وجود دارد. این حالت با شناسایی فرم چهره بر روی صحنه و بعد اولویت بندی فوکوس بر روی آن انجام می شود. اصلاحاتی نیز بر روی این سیستم فوکوس وجود دارد که شامل Smile Shutter می شود. در این حالت وقتی دوربین سوژه را در حال لبخند تشخیص می دهد، شاتر زده می شود. البته این حالت با هر لبخندی کار نمی کند، اما می تواند خیلی موثر باشد. برخی از دوربین ها هم می توانند طوری تنظیم شوند که چهره خاصی را در میان یک جمعیت تشخیص دهند و بر روی آن فوکوس کنند. این یک گزینه مناسب برای عکاسی از کودکان در مهمانی ها و مناسبت هاست. وقتی Face Detection AF فعال است، متوجه خواهید شد که کادری در اطراف چهره افراد بر روی LCD دوربین ظاهر می شود که نشان می دهد چهره آنها شناخته شده است. فشار دادن دکمه شاتر به صورت نیمه، صورت را در فوکوس قرار می دهد و برای عکاسی آماده می کند. Face Detection AF شدیدا برای عکاسی پرتره و عکاسی در گردهمایی ها مفید است.

۷٫ تکنیک های فوکوس و ترکیب بندی دوباره

اگرچه اکثر دوربین های دیجیتال مجموعه ای از نقاط AF را ارائه می دهد اما شما می توانید نقطه ای را انتخاب کنید که بر روی سوژه شما قرار دارد. ممکن است همیشه یک نقطه مشخص وجود نداشته باشد که لازم باشد بر روی آن فوکوس کنید. در چنین مواردی تکنیک های “فوکوس و ترکیب بندی دوباره” دوربین بسیار سودمند است و می تواند از انتخاب نقطه AF حتی اگر بر روی سوژه باشد، سریعتر انجام شود. به عنوان مثال، تصور کنید که نقطه AF مرکزی انتخاب شده است، اما سوژه کمی به کناره های کادر متمایل است. تنها کاری که در چنین موقعی باید انجام دهید اینست که دوربین را تکان دهید در نتیجه نقطه فوکوس در بالای تصویر قرار می گیرد و با فشار نیمه دکمه شاتر لنز فوکوس می شود. حالا، همانطور که دکمه شاتر را نصفه فشار داده اید فوکوس قفل می شود و می توانید مجددا ترکیب بندی کنید، در نتیجه سوژه جایی قرار می گیرد که شما می خواهید و با فشار دکمه شاتر می توانید عکسبرداری کنید. این روش همچنین یک تکنیک سودمند فوکوس برای استفاده در نور کم است زیرا نقطه های بیرونی تر AF حساسیت کمتری نسبت به نقطه های مرکزی دارند. وقتی از این روش فوکوس دوربین استفاده می کنید، لازم است که دوربین بر روی حالت AF تکی تنظیم شده باشد. وقتی مجددا ترکیب بندی را انجام می دهید دوربین، لنز را بر روی هر سوژه ای که زیر نقطه AF فعال قرار دارد فوکوس می کند.

۸٫ دکمه فوکوس پشت دوربین

راه معمول برای فوکوس لنز فشارنیمه دکمه شاتر است، اما بسیاری از دوربین ها یک دکمه AF نیز در پشتشان قرار دارد که می توانید آن را بدون ریسک فشار دادن نصفه دکمه شاتر و گرفتن عکس های اتفاقی فشار دهید. این ویژگی مخصوصا وقتی مفید است که از اشیای در حال حرکت عکاسی می کنید. این تکنیک های فوکوس به شما امکان می دهد تا سوژه ها را در کادر واضح ببینید و تنها زمانی عکسبرداری کنید که ترکیب بندی یا نورپردازی صحیح است. این همچنین به این معنی است که مثلا وقتی که عکاسی ورزشی انجام می دهید، اگر چیزی به سرعت داخل کادر شد، می توانید به راحتی دکمه AF را خاموش کنید و به عکاسی ادامه دهید. دکمه فوکوس پشتی همچنین برای عکاسی از سوژه هایی مانند گیاهان و گلها که به آرامی در نسیم حرکت می کنند مفید است. اگر دکمه شاتر فوکوس خودکار را کنترل نکند دوربین در هر شاتی که می زند زمانی را برای دستیابی به فوکوس هدر نمی دهد و می توانید هر زمانی که سوژه در موقعیت مناسب قرار دارد عکاسی را انجام دهید.

۹٫فوکوس فاصله ابر کانونی

این یک تکنیک محبوب فوکوس است که برای رسیدن به بیشترین میزان وضوح در صحنه در هر دیافراگمی طراحی شده است. روش سنتی استفاده از آن، فوکوس بر روی سوژه و سپس استفاده از مقیاس عمق تصویر لنز است تا بتوانیم نزدیک ترین نقطه واضح قابل قبول را پیدا کنیم. این نقطه، یعنی جایی که عمق زمینه در مقابل نقطه فوکوس شروع می شود، به عنوان نقطه ابر کانونی شناخته می شود. یک بار که نقطه ابرکانونی پیدا/محاسبه شود، لنز دوباره بر روی آن فوکوس می کند، در نتیجه سوژه شارپ باقی می ماند و از عمق تصویر بیشتر استفاده می شود. محدودیت زوم لنزها و برآیند از دست دادن عمق زمینه کاربرد دقیق این تکنیک را محدود می کند، اما شما هنوز می توانید فاصله فوکوس را تخمین بزنید یا اندازه بگیرید و از برنامه های تلفن همراه مانند DOF Master استفاده کنید تا فاصله ابر کانونی را به شما بگوید. فوکوس فاصله ابر کانونی در عکاسی منظره و هر وقتی که عمق زمینه زیادی احتیاج دارید عمومیت دارد.

۱۰٫ پشته سازی فوکوس

پشته سازی فوکوس یک تکنیک دیجیتال است که در آن تصویرهای مختلفی که با فاصله فوکوس های متفاوت گرفته شده اند، در یک عکس ترکیب می شوند که این عکس از پیش زمینه تا پس زمینه واضح و شارپ است. اگرچه این تکنیک در عکاسی منظره کاربرد دارد، برای عکاسی ماکرو نیز بسیار مفید است زیرا وقتی که سوژه ها خیلی نزدیک هستند عمق تصویر بسیار محدود است. با دوربینی که بر روی سه پایه ثابت شده است، اولین شات را با نزدیک ترین بخشی از صحنه که در فوکوس است بگیرید. سپس بدون حرکت دادن دوربین، کمی بیشتر فوکوس کنید و شات دوم را بگیرید و به همین منوال ادامه دهید و تا دورترین بخش صحنه نیز در فوکوس باشد. حالا تمام شات های گرفته شده می توانند با یکدیگر ترکیب شوند تا تصویری را تشکیل دهند که کاملا واضح است. این کار به صورت دستی با استفاده از نرم افزارهای ویرایش عکس انجام می شود.

 

باشگاه عکاسان جوان

 

 


نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

محمد توکلی
Click here