سایت خبری

ماریو جیاکوملی ، عکاس وحشت!

رضا معطریان : ماریو جیاکوملی آگوست ۱۹۲۵ در یک خانواده فقیر رومی متولد شد و در حالی که تنها ۹ سال داشت پدرش را از دست داد که البته خود در این باره می گوید: “این از خوشبختی من بود که فقیر به دنیا آمدم!” در تنگ دستی و در حالی که یک سال پس از مرگ پدر هیچ چیز برای خوردن نداشتند ناچار به ترک تحصیل شد، مادرش در خانه سالمندان رخت می شست و این روزگار ماریو بود تا قبل از شروع عکاسی.

mario

ماریو جیاکوملی شبیه به هیچکس نبود. نگرشی منحصر به فرد داشت و به گونه ای متفاوت به اطراف می نگریست. او را باید پدر عکاسی وحشت بدانیم زیرا نگاهی چون سینمای وحشت داشت و می توان گفت این نوع از عکاسی مختص شخص او بوده است. از دم دستی ترین موضوعات به شیوه ای عکاسی می کرد که کمتر کسی این گونه با آن مواجه شده بود. از بازی های کودکانه تراژدی خلق می کرد و از پدران روحانی گانگسترهایی می ساخت که سیگار برگ می کشیدند! توانایی او در خلق تصاویر وهم آلود بی نظیر بود و از زیباترین صحنه های طبیعت تصاویری را به ثبت می رساند که چون دوزخ می ماند. نقش سیمانی موج شکن های ساحل را مانند “اطلاعیه های عمومی” می انگاشت و جهت ترویج آن سعی فراوانی به خرج داد. از میله های مفتولی، ستیز روشنایی با تاریکی خلق می کرد و در چهره سالمندان مرگ را به تصویر می کشید. بی رحمانه بر بشریت می تاخت، انسان را در رنجورترین حالات به نمایش می گذاشت، خواب را چون مرگ می دید و وحشت بچه گربه از سقوط را در نظر پیرزن ساده جلوه می نمود. ماریو جیاکوملی فریاد را در تنه بریده درخت کشف کرد و آن را “جیغ” نامید. در مجموعه “زمین خوب” مردمان بر زمین تاخته، تکه تکه اش می کنند وبمنظور برپایی جشن حیوان نگون بخت را مهیا سلاخی می کنند.

mario-3

جیاکوملی گذشته پر از مشقتش را در عکس هایش فریاد می زند و به گونه ای هنرمندانه جامعه پس از موسیلینی را به سخره می گیرد. در غالب عکس هایش آدم ها از وضوح خارج اند و گویی هرگز واضح نبوده و نخواهند بود. با مجموعه”مرگ خواهد آمد”، از خانه سالمندان جایی که مادرش در آنجا رخت می شست، انتقام سختی می گیرد. پیرزن ها و پیرمردها در کنتراستی رعب انگیز غرق می کند. برای تشدید سایه ها فلاش می زند، جزئیات چهره ها از بین می برد تا صورت ها، بی روح جلوه نمایند. از کنار ترک های دیوار بی تفاوت نمی گذرد و خانه سالمندان را چون خانه ارواح به تصویر می کشد.

mario-2

یکی از دلایل شهرت جیاکوملی به خاطر عکس هایی است که در مدرسه دینی اسقفی گرفته است. این مجموعه با عنوان “هیچ دست نوازشی بر صورت من نیست” عکس هایی است از کشیش ها ی مدرسه اسقفی که در برف بازی می کنند. این مجموعه گونه ای دیگر از زندگی دینی را تصویر میکند و در آن حالت هایی از بازی که به آئین بیشتر شبیه اند دیده می شود . کشیش هایی که دست در دست هم با جامه های سیاه در سفیدی برف می رقصند. جیاکوملی از روشن کردن سیگار یک دانشجوی مدرسه اسقفی با سیگار برگ دانشجوی دیگر عکس می گیردو به خاطر آن از مدرسه اخراج می شود و بخاطر همین عکس یکی از جوایز بزرگ زندگیش را کسب می کند.

mario-4

mario-5

mario-7

mario-8

mario-9

mario-10

mario-11

mario-12


نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

محمد توکلی
Click here