ورلدپرس فوتو عکاسان برگزیده را معرفی کرد  

بررسی نقدهای مطرح بر ورلدپرس فوتو

85

zoomnews

محمد توکلی عکاس مطبوعات

زوم نیوز:زمانیکه در سال ۱۹۵۵ چند عکاس هلندی تصمیم گرفتند، یک مسابقه جهانی عکاسی را با نام  (World Press Photo) راه اندازی کنند، تصور بر این بود که نمایش عکس‌های مستند وخبری منتخب از عکاسان سراسر جهان قرار است در این مسابقه به رقابت گذاشته شود اما در حال حاضر متاسفانه شاهد تغییر این رویکرد هستیم مسئله ای که بیش از پیش بر حق بودن این مسابقات را زیر سوال می برد .با این وجود امسال نیز مثل سالهای گذشته شاهد ورود عکس های صحنه سازی شده و نه مستند و خبری به این جشنواره بودیم .عکس هایی که داوران جشنواره آنها را حتی محق جایزه اول جشنواره  دانستند.
امسال ۷۳ هزار عکس از ۴ هزار و ۵۰۰ عکاس برای هشت بخش عکاسی م سائل معاصر ، عکاسی محیط زیست، عکاسی اخبار عمومی، عکاسی پروژه های طولانی مدت، عکاسی طبیعت، عکاسی از مردم، عکاسی ورزشی و عکاسی اخبار روز به بنیاد ورلدپرس فوتو رسید.

در مسابقه ۲۰۱۸ برای اولین‌بار بود که این بنیاد تصمیم گرفت تا در بخش‌های مختلف از جمله عکس سال و هشت بخش دیگر، برندگان نهایی را در دو مرحله اعلام کند. به این ترتیب نامزدهای دریافت جایزه معرفی شدند و برندگان نهایی دوازدهم آوریل معرفی شدند.از طرفی امسال بخش زندگی روزمره نیز حذف و بخش محیط زیست به جای آن اضافه شد.

جایزه عکس امسال به رونالدو اشمیت برای عکسش از مردی رسید،  که در جریان اعتراضات مردمی ونزوئلا دچار آتش‌سوزی شده بود.

جشنواره ای که اعتبارش را از دست می دهد
هیات داوران ورلدپرس فوتو ۲۰۱۸ زیر نظر ماگدالنا هررا مدیر بخش عکس مجله Geo فرانسه بود ، نکته ای که همواره عکاسان نسبت به آن اعتراض دارند تعیین داوران این جشنواره هست ،مجید سعیدی که در سال ۲۰۱۳ توانست جایزه دوم در بخش مسائل معاصر ورلدپرس فوتو را از آن خود کند، پس از اعلام نتایج این مسابقه در گقتگویی با مجله عکس نوریاتو، به همین مسئله اشاره کرد و گفت که ورلدپرس فوتو دیگر اعتبار سابق را ندارد «جایزه ورلدپرس فوتو به یک اتفاق سیاسی و پر از باند بازی تبدیل شده است. مثلا می‌بینید که در میان برندگان حتما باید از میان عکاسان تایمز یا یک سری از آژانس‌های خاص وجود داشته باشد، حتی اگر عکس‌های آن‌ها کیفیت خیلی خوبی هم نداشته باشند. در حقیقت شما در میان برگزیدگان عکس‌های خوب را نمی‌بینید بلکه تعدادی از عکاسان و مطبوعات را می‌بینید که هر سال به این ترتیب نمایش داده می‌شوند.»

سعیدی انتقادهایش را این‌طور ادامه می‌دهد: «هر سال نسبت به سال گذشته، از نوع و شیوه انتخاب داوران گرفته تا انتخاب عکس‌ها، وضعیت بدتر می‌شود. امسال هم می‌بینید که در میان نامزدهای جایزه عکس سال، به طور مثال عکسی وجود دارد که به صورت استیج پرتره گرفته شده است. استیج پرتره چه ربطی به عکس سال ورلدپرس فوتو دارد؟! فقط به این دلیل که عکس از آدام فرگوسن عکاس نیویورک تایمز است این اتفاق افتاده است؟ این یعنی شما در باندی هستید که می‌خواهند به هر طریق به شما جایزه بدهند، پس از طرف برگزارکنندگان و داوران دیده می‌شوید. می‌خواهم بگویم که متاسفانه این جایزه سال به سال در حال از دست دادن اعتبار خود است و امکان دارد در آینده فستیوال‌های دیگری جایگزین ورلدپرس فوتو شوند.»

انتقاد «آلفرد یعقوب زاده» به داوران «ورلد پرس فوتو»
آلفرد یعقوب زاده، عکاس ایرانی آژانس خبری سیپا نیز پیش از این درباره روند داوری این مسابقه در سال ۲۰۱۴ گفته بود که «به نظرم انتخاب داوران جایزه جهانی عکس بسیار عجیب بود و بیشتر از اینکه این عکس انتخاب داوران باشد یک جور نشان دادن ضرب شست به ولادیمیر پوتین و ماجرای اوکراین بود.»

او در گفت وگو با «شرق» با ابراز نارضایتی از انتخاب امسال داوران جایزه جهانی عکس خبری می گوید: «اینکه ماجرای دو همجنس گرا را عکس یک کنند به این بهانه که ما از جنگ خسته شده ایم به نظر عجیب می آید. اگر اسم این جایزه ورلد آو ارت یا جایزه عکس هنری یا جایزه عکس جهانی بود، شاید می شد با این انتخاب همراه شد. اما شما با جایزه عکس خبری جهان روبه رو هستید. تعریف عکس خبری هم در همه دنیا مشخص است و به نظرم انتخاب این عکس به هیچ وجه قابل قبول نیست.»

انتقادات نسبت به داوری این مسابقه درحالی است که داوران این مسابقه هر سال تغییر می کند و سعی در بی طرفی برگزیدگان از طرف هیات داوران اعلام شده است. از ایران نیز بسیاری از عکاسان خبری در این رویداد شرکت کرده و حتی به عنوان داوران این مسابقه حضور داشته اند.

البته او در همان سال درباره انتخاب دو عکاس ایرانی یعنی آرش خاموشی و فاطمه بهبودی نظری مثبت داشت و گفته بود که : «عکس هایی که از ایران در میان برندگان است انتخاب های خوبی است. من عکس های آرش خاموشی را دیدم. تصویری که از بخشش یک فرد در زمان اعدام در عکس های او به نمایش درآمده، بسیار درخشان است و فکر می کنم این جایزه حقش است. اینکه عکاس در لحظه مناسب در جای خودش قرار داشته است نکته مهم این عکس هاست. عکس های فاطمه بهبودی هم عکس های خوبی است. این عکس ها که هم عکاسش زن است و هم سوژه زنان و به خصوص مادران شهید است بسیار مورد توجه است و عکاس هم به خوبی توانسته حرفش را در عکس هایش با زبانی سیاه و سفید بزند. اینکه عکس ها سیاه وسفید است نکته مثبت آن است.»

انتقادات نسبت به داوری این مسابقه درحالی است که داوران این مسابقه هر سال تغییر می کند و سعی در بی طرفی برگزیدگان از طرف هیات داوران اعلام شده است. از ایران نیز بسیاری از عکاسان خبری در این رویداد شرکت کرده و حتی به عنوان داوران این مسابقه حضور داشته اند.

عکس هایی که خبری نیستند اما جایزه می گیرند

یکی دیگر از انتقادات مطرح شده به این مسابقه انتخاب عکس های استیجی و بازسازی شده و نه خبری در این مسابقه است ، مسئله ای که  درباره عکس هایی که حسین فاطمی عکاس آژانس پانوس گرفته بود و موفق به دریافت جایزه ۲۰۱۶ این مسابقه در بخش پروژه های بلند مدت شده بود نیز مطرح شد .

در آن زمان نیوشا توکلیان (البته بدون اشاره به اینکه این متن را در واکنش به عکس‌های حسین فاطمی گفته) در صفحه‌ی خود نوشت : «اخیراً با افزایش تعداد عکس‌های درواقع “صحنه‌سازی شده‌ای” روبه رو هستیم که به نام “عکس مستند/خبری” به خورد مخاطب داده می‌شوند. هرکجای دیگری از دنیا که باشید، چنین عکاس‌هایی بایکوت خواهند شد اما در اینجا به خاطر مسائل پیچیده‌ای که با آن‌ها مواجهیم، در چنین مواردی عمدتاً سکوت اختیار می‌شود و به این ترتیب افراد ناآگاه فرصت می‌کنند رویه ی غلط خود را با خاطری جمع ادامه دهند. اما بعد از یک هفته کلنجار رفتن با خود به این نتیجه رسیدم که سکوت من خیانت به نسل بعدی عکاس‌های خبری/مستند است.»

پس از اعلام منتخبین جشنواره وردپرس فتو ۲۰۱۷ و انتخاب حسین فاطمی با مجموعه ای به نام ” یک سفر ایرانی ” به عنوان برنده جایزه دوم بخش پروژه های بلند مدت , مرتضی نیکوبذل از عکاسان با سابقه و عکاس سابق خبرگزاری رویترز نیز در خصوص تصاویر منتخب از ایران واکنش نشان داد و نظر خود را در نامه ای برای لارس بؤرینگ مدیر اجرائی ورلد پرس فوتو ارسال نمود.

او در این نامه نوشت : من عکاسی ایرانی هستم که مدت بیست سال است با جاهایی مانند رویترز، سیپا پرس، نشنال جئوگرافیک فارسی (گیتانما) و دیگر آژانسها و خبرگزاریها در ایران و خاورمیانه کار کرده ام. در ایران مردم بیشتر محتاط هستند. ما مردمی داریم که (اکثرا) از دوربین میترسند و در برابر آن بسیار محتاطانه رفتار می کنند زمانیکه متوجه می شوند کسی قصد دارد از آنها عکاسی کند. شما باید متوجه باشید زنان همیشه نگران عکاسی کردن از آنها هستند مخصوصا اگر در مشاغلی مانند آرایشگر، مربی رقص و… مشغول بکار باشند. شما باید بدانید هیچ سالن آرایش و زیبایی زنانه ای به عکاس (مخصوصا اگر مرد باشد) اجازه ورود برای عکاسی نمی دهد، اما این می تواند اتفاق بیفتد اگر از فردی درخواست کنید تا به شما اجازه عکاسی بدهد و باید بدانید که آن عکسها دیگر یک داستان واقعی زندگی روزمره نیستند، بلکه تنها نمایشی هستند مقابل دوربین شما و برای شما که عکاسی کنید.

به دنبال دریافت ایمیلی در تاریخ ۱۴ فوریه ۲۰۱۷ از رامین طلایی با ادعایی مبنی بر اینکه حسین فاطمی، یکی از برندگان بخش پروژه‌های طولانی مدت، با اقداماتی غیر اخلاقی ناقض شرایط ورود به مسابقه شده است، تحقیقات گسترده‌ای با توجه به اسناد مرتبطی که به پیوست ایمیل بود شروع شد.

لارس بوئرینگ – مدیرعامل بنیاد ورلدپرس فوتو در نهایت در یک واکنش رسمی پس از تحقیقات صورت گرفته اعلام کرد که اگر در آینده نسبت به این مساله مدارک و شواهد دیگری پیدا شود، انتظار داریم که مستقیما با ما به اشتراک گذاشته شوند تا در کمال دقت صحت آن‌ها مورد بررسی قرار بگیرد. اما این مطلب فقط تکرار ادعاهایی است که قبلا هم مورد تحقیق قرار گرفته‌اند، پس چیز جدیدی برای بررسی به ما نمی‎دهد.

تاکنون نزدیک به ۶۳ سال از اولین مسابقه ورلدپرس فوتو می گذرد ، مسابقه ای که در طول سالها عکاسان ایرانی هم در آن خوش درخشیدند.رضا دقتی ۳ بار در سال‌های ۱۹۸۳با موضوع افغانستان، ۱۹۸۶با موضوع پاکستان (بی‌نظیربوتو) و ۱۹۹۵با موضوع رواندا کنگو، منوچهر دقتی در سال‌های ۱۹۸۳و ۱۹۸۵با موضوع ایران و ابراهیم نوروزی با موضوع ایران در ۲ سال پیاپی و در ۳ از برگزیدگان ایرانی این مسابقه بودند.

جهانگیر زمانیان (۱۹۶۵)، جهانگیر رزمی (۱۹۷۹)، آلفرد یعقوب‌زاده (۱۹۸۵)، محمد فرنود (۱۹۹۰)، سیف‌الله صمدیان (۱۹۹۰)، عطا طاهرکناره (۲۰۰۳)، مجید سعیدی (۲۰۱۳) با موضوع اسیدپاشی در افغانستان، امیر پورمند (۲۰۱۴)، آرش خاموشی (۲۰۱۵)، فاطمه بهبودی (۲۰۱۵) و زهره صابری (۲۰۱۶) از برگزیدگان این رویداد بزرگ عکاسی مطبوعاتی بوده‌اند. همچنین عکسی از مراسم اعدام در شهر همدان در سال ۱۹۸۳برنده سوم بخش Spot News شد که نامی از عکاس آن به چشم نمی‌خورد. در میان داوران این مسابقه بین‌المللی نیز عکاسان ایرانی چون آلفرد یعقوب‌زاده (۱۹۹۲ و ۲۰۰۴)، رضا دقتی (۱۹۹۷ و ۲۰۰۳)، منوچهر دقتی (۲۰۱۲) و نیوشا توکلیان (۲۰۱۳) حضور داشته‌‌اند.

رونالدو اشمیت؛ برنده جایزه عکس سال ورلدپرس فوتو ۲۰۱۸

در هر روی جایزه عکس امسال به رونالدو اشمیت برای عکسش از مردی رسید،  که در جریان اعتراضات مردمی ونزوئلا دچار آتش‌سوزی شده بود.
این مسابقه بازتابی از وقایع و اتفاقات دنیاست و اگر اعتراضی به پذیرش عکس های بازسازی شده می شود هم در واقع به خاطر همین جنبه مثبت مسابقه ورلدپرس فوتو است که پذیرش مجموعه عکس هایی که چیده شده دست عکاس هستند، ذهن مخاطب را از واقعیت دور می کند. این درحالی است که رویکرد اصلی این مسابقه نگاه به دنیای واقعی است .
در حال حاضر با برنده شدن این عکس نگاه های دنیا به سمت وضعیت نگران کننده مردم در ونزوئلا معطوف شد، حالا دیگر مردم دنیا خوزه ویکتور سالازار بالزا ۲۸ ساله را می شناسند، جوانی که برای زندگی بهتر،  پایش به اعتراضات مردمی کشیده شد و دچار آتش‌سوزی شده است.در هر روی انتظار می رود که عکاسان ایرانی نیز با عکس های مستند و واقعی چهره کامل تری را از ایران در عرصه های بین المللی نشان بدهند.برندگان سال ۲۰۱۸ ورلدپرس فوتومجموعه  نبرد موصل ” The Battle for Mosul” از عکاس ایرلندی ایور پریکت “Ivor Prickett” در قسمت مجموعه عکس بخش اخبار عمومی “General News”  جایزه اول را به خود اختصاص داد. 

حبا خمیس از مصر نیز با مجموعه عکس «زیبایی ممنوعه» توانست جایزه اول را در بخش مسائل معاصر به دست آورد.

 

در بخش پروژه‌های بلند مدت  “Long-Term Projects” کارلا کوگلمن ” Carla Kogelman”  از هلند با مجموعه عکس من والدویرتل هستم ” Ich Bin Waldviertel “ جایزه اول را برای خود کرد.کدیر وان لوژین ” Kadir van Lohuizen”  از هلند نیز  با مجموعه عکس زباله‌دان” Wasteland ” در بخش محیط زیست جایزه اول را کسب کرد.همچنین در بخش طبیعت مجموعه عکس آمی ویتاله” Ami Vitale ” از آمریکا با مجموعه” Warriors Who Once Feared Elephants”  جایزه اول را به دست آورد.

 

 

در بخش اخبار لحظه‌ای  مجموعه عکس دیوید بکر ” David Becker ”  از آمریکا با مجموعه قتل عام در لاس وگاس ” Massacre in Las Vegas “ جایزه اول را به دست آورد.

 

آدام فرگوسن ” Adam Ferguson ” از آمریکا در بخش مردم با مجموعه عکس بمب‌گذاری انتحاری بوکوحرام ” Boko Haram Strapped Suicide Bombs “ برگزیده جایزه اول شد .

 


مجموعه بچه‌های جوکی ” Kid Jockeys “ از  آلن شرودر ” Alain Schroeder ” بلژیکی نیز برگزیده جایزه اول شد.

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.