سایت خبری

یادداشت یک عکاس “حسن غفاری بر گالری تصاویرسرچشمه درنگارخانه ایست”

سرچشمه٬روایتی بر پایه عکس وفیلم ٬ دعوتی به  میزبانی رخشاد نورده فارق التحصیل هنرهای تجسمی از “بوزار” و دانشگاه  “سوربون  فرانسه  است که تلاشی دارد برای یافتن وبازگشت به ریشه ها وبرانگیخته کردن مسئولیت اجتماعی در نگارخانه ایست٬روزهای نخست بهمن ماه ۹۳، تهران
تلاش نورده برای نشان دادن عکس هایش و تصاویرویدئوپرفورمنس از ورای محدودیت درپی یافتن معانی واژه های سفر٬کوچ٬ مهاجرت٬ هویت، برگشت به خویشتن، زیست بوم وگذرعمرمی باشد.
گاهی هنرمند خودش را به نمایش می گذارد، ذهنیتش را تکثیرمی کند وبه اشتراک می گذارد، بلند بلند فکر می کنند و دغدغه های ذهنی خود را مشکل دیگران هم می داند و گاهی براین باوراست که هر تولید وخروجی که داشته  باشد در خوانش هنر معنی پیدا می کند.
image
خانم نورده با عکس هایی پیاپی در قطع ۹.۱۲ از جمع وجور کردن اسباب خانه به قصد جابجایی ،رفتن ومهاجرتما را به دنیای سنتی آمیخته با طبیعت ایل وعشایر بختیاری پرت می کند، عکس هایی که  حاصل سفرنامه نویسی تصویری اندوبه عنوان یادداشتهای سفرتولید شده اندومفاهیم جامعه شناختی ومردم نگارانه درآنها دیده می شود.  در کنار عکس های متعدد عینیت گرای چسپانده شده روی دیوار عکس هایی دست کاری شده در قطع بزرگتر از سرزمین های همان مردمان در فضایی ذهنی دیده می شود که نمایشی هستند از توان این هنرمند بادرهم آمیختن نقاشی و عکاسی.
چینش عکس ها به گونه ای است که باید برای بهتر دیده شدن آنها جلو رفت وانقدر به دیوارهای نگارخانه نزدیک شویم که گویی آلبومی خانوادگی را ورق می زنیم ،آنچه می بینیم ، روایت ساده محیط زندگی، زیستگاه وطبیعت، پوشش،احشام، فیزیک چهره، روزمرگی، رفتارهای فردی وبه خصوص زنان ایل می باشد.
عکس ها به همراه موسیقی و صداهای محیطی فضاهای مدرن، شهری وسنتی، عشایری ویدئوارت پرفورمنس که در فضای مقابل عکس های چسپانده شده روی دیوار پخش می شود دیده می شوند، در امتداد دیدن عکسها با قطع های مختلف، خیلی زود جذب دو صفحه نمایش فیلم می شویم که هم چون عکس ها یکی نمایشی ساده وروان وعینی دارد ودیگری همان تصاویر روان وساده را در کاری ترکیبی با اجرای قصه آفرینش، بودن در محیط، رقص وپایکوبی و تلاش واعتراض با نماد زن در قالب پرفورمنس به نمایش می گذارد تا هر طیف فرهنگی وهنری دست خالی از پای فیلم ها برنخیزد.
زمین وزمان، مهاجرت ، کوچ وزنانگی همه آن چیزی است که درنمایشگاه
تصاویر نورده دیده می شود ومی توان آن را در طراحی پوسترودل نوشته های روی عکس هایش خواند.
فضای عکس ها وغالب فضای ویدئو آرت یکی است ،گویی عکس ها نمایش های جامانده دراین ویدئو هستند و برای تکمیل فضای ذهنی قصه فیلم دیده می شوند، فیلم از فضای مدرن شهری شروع می شود وپیوسته دوربین در حال حرکت است گویی درمسافرت هستیم از همه چیز وهمه کس دور می شویم وانجا که ایستاده ایم موضوع در حال رفتن ودور شدن است ،هر چه ازشهرها دورمی شویم ماشینیزم کمتر می شود و نشانه های طبیعت گرایی بیشتر دیده می شود و دام ها جای ابزارها و دل مشغولی های شهری را میگیرد. در تمام مدت فیلم شاهدترکیب ویدئوپرفورمنس زنی را برصحنه هستیم با واکنش هایی متاثر از صحنه های فیلم.
آثارنمایشگاه سرچشمه مارابه پرسش وامی دارد که به کجا می رویم ،چه اتفاقی برای زمین افتاده ، این چه زمانه ای است و پرسش های اینچنینی دیگر، رخشاد نورده بادرهم آمیختن اندوخته های ذهنیش در تصاویری ساده وبی غل وغش ما را به بازگشت به خویشتن،یافتن هویت،رسیدن به خودباوری ومهاجرت همچون کوچندگان عشایر که برپایه مقاومت وسخت کوشی درتلاش اند وبرای هر رفتنی بازگشتی دارند، دعوت می کند.
 برگرفته از  مجله تخصصی ** هنر و رسانه **  شماره ۵ )

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

محمد توکلی
Click here