کامران عدل :کانون ها و انجمن های عکاسی در ایران حزب هستند
کامران عدل از پیشگامان عکاسی خبری و معماری در ایران به حساب می آید که در کارنامه هنری او مجموعه گسترده ای از موضوع های متنوع عکاسی به چشم می خورد .
پایگاه عکاسی زوم نیوز/فریده گلنسا : او در طول پنج دهه فعالیت های حرفه ای عکاسی اش با تلاش فراوان سعی کرده است تا دین خود را به هنر عکاسی ادا کند و اکنون در مقام استادی سعی دارد ضمن حمایت از عکاسان جوان به تربیت نسلی بپردازد که به گفته او در صورت حمایت نشدن و عدم راهنمایی راه های اشتباه را انتخاب خواهند کرد و در نتیجه استعداد هایشان شکوفا نخواهد شد.
وی که در سالهای فعالیت عکاسی خود نمایشگاه های بسیاری را در موضوع های متنوع و جذاب برپا کرده است ( نمایشگاه واشنگتن، کارت پستالهای غیرعادی ، مفتولهای آهنی، قوطیهای کنسرو، سیب زمینیهای استامبولی و یکی بود، یکی نبود) اکنون با برپایی نمایشگاه شاد و جذاب از عکس های فرمش در صدد است تا قدمی خیرخواهانه برای کمک به کودکان سرطانی بردارد ، نمایشگاهی که به گفته او با سلیقه تمامی اقشار هماهنگ است.
عکس: آرش عاشوری نیا
زوم نیوز در آستانه برگزاری نمایشگاه عکس های کامران عدل گفت گویی را با وی ترتیب داده است. گفت و گویی که در آن کامران عدل انتقادهایی را نسبت به فضای عکاسی و عملکرد انجمن های عکاسی مطرح می کند.
چه عکس هایی را برای این نمایشگاه انتخاب کرده اید ؟
در این نمایشگاه ۳۴ عکس از مجموعه کارهای عکاسی فرم را که بیشتر بر زیبایی تاکید دارد انتخاب کردهام،چون که معتقدم برای یک نمایشگاه خیریه باید به زیبایی و شادابی توجه داشت و انتخاب عکس های غم انگیز مناسب نیست .
عکاسی فرم و کمک به بیماران سرطانی . شما چه هماهنگی بین این دو مقوله در برپایی نمایشگاه اخیر خود احساس کردید؟
زمانی که روی سوژه فرم و رنگ کار می کردم تصمیمی برای برپایی این نمایشگاه نداشتیم ،اما وقتی که قرار شد این نمایشگاه را برای کمک به کودکان سرطانی برپا کنیم احساس کردم که به دلیل جذابیت ها و رنگ های شادابی که در این عکس ها وجود دارد ، سوژه فرم و رنگ را برای این نمایشگاه انتخاب کنم. چراکه این عکس ها با سلیقه ی تمامی افراد هماهنگ است و می توانیم به دلیل استقبالی که پیش بینی می شود ، فروش بیشتری داشته باشیم.
برای تابلو عکس های خود چه قیمتی را در نظر گرفته اید؟
به دلیل وضعیت بد اقتصادی قیمت تابلو عکس ها پایین در نظر گرفته ایم و قیمت فروش از ششصد هزار تومان تا یک میلیون و صد هزار تومان تعیین شده است.
از مسئله برپایی نمایشگاه تان که بگذریم ، به عنوان یک استاد عکاسی درباره وضعیت عکاسی در ایران بگویید. به نظر شما عکاسان در حال حاضر به سمت پیشرفت می روند یا پس رفت می کنند؟
در حال حاضر عکاسان با استعدادی در کشور فعالیت می کنند که متاسفانه اکثر آن ها مسیر های صحیحی را برای فعالیت حرفه ای خود انتخاب نمی کنند و به این دلیل استعدادهای آن ها هرز می رود. بعضا دیده می شود که عکاسان تنها به دنبال کسب اسم و رسم و یا برگزاری نمایشگاه هستند بدون آنکه به اصل عکس گرفتن و هنر عکاسی توجه کنند و این عجله وشتاب زیاد و تک روی ها آن ها را از حرفه ای شدن دور می کند این در حالی است که من در سن ۵۷ سالگی اولین نمایشگاه عکس خود را برگزار کرده ام و من معتقدم که باید استعداد ها شناسایی و سپس تربیت شوند.
صحبت از تربیت نسل جوان عکاس کردید. به نظر شما برای تمامی عکاسان میسر است تا به قول معروف فن کوزه گری را از استاد یاد بگیرند؟
متاسفانه اساتید کمی در رشته عکاسی وقت خود را صرف تربیت نسل جوان می کنند و مشکل ما مشکل استادی است چه بسا بیشتر عکاسان صاحب نام کار تجاری بر کار فرهنگی ترجیح داده اند.
اساتید زیادی در حال حاضر در دانشگاه ها و مراکز آموزشی تدریس می کنند.
عکاسی را نمی توان در کلاس درس یاد گرفت، عکاسی سخت ترین شغل دنیا است که نمی توان یکی دو روزه آن را یاد گرفت. یک جراح هر بار که جراحی می کند با تمام سختی کار ، کار گذشته را تکرار می کند اما یک عکاس در هر ثانیه از کار با میلیاردها پارامتر سروکار دارد که آشنایی با این پارامتر ها سالیان دراز تجربه می خواهد. اینکه بتوان کنتراست، رنگ و تکنیک را تلفیق کرد و با پدید آوردن احساس، عکسی جذاب و تازه گرفت . عکاسی مثل شغل هایی از قبیل بنایی است که باید شاگردی کرد و کار را عملی از اوستا یاد گرفت.
شما به عنوان یک استاد عکاسی در این زمینه آیا فعالیتی داشته اید؟
بله ، من زمانی که استعداد های یک جوان را شناسایی کنم حتما پشتش را خواهم گرفت تا او بتواند روی پای خود بایستد و استعداد هایش در مسیر درست حرکت کند. تربیت استعداد ها خیلی مهم است باید مواظب استعداد ها باشیم تا هرز نروند. تربیت استعداد ها در دانشگاه ها خیلی میسر نیست باید بگزاریم در حالی که جوان خودش کار می کند مواظب باشیم تا از خط خارج نشود و مسیر را اشتباه نرود .
مثلا در نمایشگاه اخیر خانم هدیه تهرانی با جوانی آشنا شدم که علاقه داشت سی دی عکس هایش را به یک عکاس نشان دهد و نظر من را جویا شد به واقع که عکس هایش فوق العاده و حیرت انگیز بود عکس هایی که با یک دوربین بسیار معمولی گرفته شده بودند و آن جوان هیچ آموزش عکاسی ندیده بود. تعداد عکس هایش نیز آنقدر زیاد بود که نمی توان گفت شانسی گرفته است چراکه آنچه مشخص می کند کار عکاسی خوب است دامنه فعالیت اوست . او در عکس هایش توانسته بود زمان را به خوبی ثبت کند برای همین قصد دارم تا در نمایشگاه بهمن ماه که در گالری شیرین برگزار می شود هشت قطعه از عکس های او را نیز به نمایش بگذارم.
شما به نمایشگاه عکس خانم تهرانی اشاره کردید، نظرتان درباره این نمایشگاه چیست؟
ما در عکاسی با سه مخاطب مواجه هستیم که یکی مشتری و سفارش دهنده عکس های ما است و یکی مخاطب عکس های ما در مجلات و روزنامه ها است و دیگری مخاطبان دولتی و مسئولین حوزه عکاسی ما هستند که متاسفانه به دلیل ضعف این گروه عکاسان ما آسیب های بسیاری را دیده اند مثلا خانه هنرمندان این همه امکانات را در اختیار خانم هدیه تهرانی قرار می دهد که به عکاس نیست و نتوانسته بود عکس های قابل قبولی را برای نمایشگاهش ارائه دهد.
نقش انجمن ها و کانون های عکاسی را در ارتباط با تربیت نسل جدید عکاس و ارتقاء سطح کیفیت عکاسی چگونه ارزیابی می کنید؟
من هیچ وقت عضو کانون ها و انجمن ها نبوده و نمی شوم چون انجمن های عکاسی در ایران از نظر من حزب هستند و باند بازی عامل تاسیس این انجمن ها بوده است و هدف دیگری ندارند.
متاسفانه همه در این انجمن ها به دنبال رئیس شدن هستند و هیچکس به فکر حمایت از عکاسان و تربیت استعداد های آن ها نیست و بیشتر مسئله آن ها صنفی است .
من فقط عضو انجمن صنفی عکاسان هستم چون در این انجمن دعوا بر سر حمایت عکاسان است نه رئیس شدن.
و سخن آخر؟
اگر برخی از دوستان من را جزو چهار عکاس نقش اول ایران می دانند می توانند فعالیت های بنده را الگوی خود قرار دهند و به جای فعالیت در امور تجاری وقت خود را صرف امور فرهنگی کنند و مانند من ۱۲ ساعت در روز کار فرهنگی کنند.
مطالب مرتبط
چاپ خبر
