عکاس جوان :انتظار از انجمن های عکاسی ،عمل به اساسنامه است
پایگاه عکاسی زوم نیوز/ فریده گلنسا: آی تای شکیبافر ؛ عکاس جوانی است که در ۱۶ سالگی از پس آرزوهایش و در امتداد مسیری که او را به اهدافش می رساند ، گام برداشت و اکنون پس از ۴ سال تلاش بی وقفه در ۲۰ سالگی به هنرمندی تبدیل شده است که علاوه بر عکاسی حرفه ای ، عکس ها را نقد می کند و کتاب هم می نویسد وحتی به عنوان جوان ترین عکاس خود را کاندیدای هیئت مدیره انجمن عکاسان می کند تا به گفته خودش از نگاه یک دانشجو در کنار اساتیدش به جامعه عکاسی ایران خدمت کند .
خانم شکیبا فر از خودتان برای شروع بگویید ؟
متولد ۱۳۶۸ در تهران به دنیا آمدم و فرزند آخر خانواده.از آنجایی که برادرم در رشته ی هنر تحصیل می کرد، من هم به دنیای هنر علاقه مند شدم.این طور بود که وارد هنرستان شدم و در رشته ی گرافیک تحصیل کردم.از همان ابتدای هنرستان به تدریس در زمینه های طراحی ،نرم افزارهای گرافیک و کامپیوتر مشغول شدم.مدت ۳ سال طراحی گرافیکی انجام دادم.در هنرستان واحد عکاسی داشتیم و من از همان جا تصمیم گرفتم در رشته ی عکاسی ادامه تحصیل دهم و در دانشگاه هنر و معماری در رشته ی عکاسی پذیرفته شدم.در حال حاضر دانشجوی کارشناسی سال سوم عکاسی هستم.
فعالیتهایتان در این سالها به چه صورتی بوده است ؟
از سال اولی که وارد دانشگاه شدم به خاطر علاقه ی زیادی که به عکاسی داشتم مشغول به کار شدم.مدت ۶ ماه در بخش ویژه نامه ی عکس در روز نامه ی کیهان مشغول به کار بودم که تعداد زیادی مقاله های تخصصی عکاسی از من به چاپ رسید.عکاس ماهنامه ی آریانا گردشگر بودم، عضو انجمن صنفی عکاسان مطبوعات ایران و همچنین عضو خانه عکاسان ایران هستم که در حال حاضر ماهی یک بار در این انجمن مطالبی در رابطه با نقد عکس به اعضائ انجمن ارائه می دهم.عکاس سینما و تلویزیون هستم،مدتی دبیر سرویس عکس ماهنامه ی دنیای تجارت بودم، همچنین عضو پژوهشکده ی دانشکده هستم که چندین مقاله هم به پژوهشکده ارائه کردم.به امید خدا در خرداد سال ۱۳۸۹ اولین نمایشگاه انفرادیم در گالری سینما آزادی افتتاح می شود.
گرایش و سبک شما در عکاسی چیست ؟
اکثر عکسهایی که می گیرم در شاخه ی مستند اجتماعی جا می گیرند؛ چون احساس می کنم با ثبت لحظاتی که روزمره در زندگی ما رخ می دهد می توانیم عکس هایی بگیریم که هم یادآور لحظات دردآور زندگی باشند و هم یادآور لحظات شادی آور و این دو با هم در جدال هستند،ولی مدتی است که وارد شاخه ی عکاسی خلاقه شدم، این شاخه از عکاسی چون از ذات عکاس سرچشمه می گیرد و روحیه ی عکاس در آنها مشخص است مرا به سمت خود کشیده و برایم جذاب تر است .
آیا از وضعیت آموزش عکاسی در دانشگاه ها راضی هستید؟
هر کسی که در دانشگاه درس می خواند تا خودش نخواهد هیچ اتفاق مثبتی برایش پیش نمی آید.به خصوص در رشته ی هنر،همه چیز به خود دانشجوها برمی گردد و اینکه آنها چه رفتاری دارند، چقدر مطالعه می کنند و چقدر عکس می بینند،چون برای کسی که به عکاسی علاقه مند است عکس دیدن خیلی مهمتر از عکس گرفتن است.ولی در کل احساس می کنم عکاسی در دانشگاه های هنر کمرنگتر از رشته های هنری دیگر است.
انتظار شما از اساتید عکاسی در حمایت از عکاسان جوان چیست؟
اساتید عکاسی بسیار دلسوزانه تمام مباحث عکاسی و حتی مطالبی فراتر از مباحث درسی را تدریس می کنند.من فکر می کنم چقدر خوب است که استادان علاوه بر تدریس، دانشجویان را با مشکلاتی که ممکن است در هنگام کار با آنها برخورد داشته باشیم آگاه کنند که خوشبختانه بیش تر مواقع این طور بوده.در همین جا لازم می دانم از استاد بزرگم مرحوم بهمن جلالی یاد بکنم، همچنین از استادانم سرکار خانم کتایون قدس راد، سیف الله صمدیان، افشین شاهرودی و سعید دستوری که همیشه مشوق من بوده اند کمال تشکر را داشته باشم.
آیا تا کنون از سوی انجمن های عکاسی حمایت شده اید؟
بله، همانطور که گفتم عضو انجمن عکاسان نگاه در خانه عکاسان ایران هستم، این انجمن چه در زمینه ی نمایشگاه و چه در زمینه ی ارائه ی مطالبم که در خصوص مبانی نقد عکس می باشد مرا حمایت کرده اند که از تمامی مسئولان به ویژه استاد رسول اولیازاده،استاد محمد علی شیخی، استاد پورسعید و جناب آقای صفر پور تشکر می کنم که چنین محیطی را برای عکاسان فراهم کرده اند.
شما یکی از کوچکترین کاندید های هیئت مدیره انجمن عکاسان بودید با چه هدفی تلاش کردید تا یکی از اعضای هیئت مدیره این انجمن شوید؟
تنها هدفم خدمت به جامعه ی عکاسی ایران از نگاه یک دانشجو در کنار اساتیدم بود.
انتظار شما از مسئولان این انجمن برای حمایت از عکاسان چیست؟
تنها انتظار من و دیگر عکاسان این است که انجمن تمام مواردی را که در اساسنامه ذکر کرده انجام دهد.
شنیده ایم که کتابی در زمینه نقد در عکاسی در دست تهیه دارید درباره این کتاب توضیح بدهید؟
اسم کتاب نقد در هنرهای تجسمی و ادبیات است که ارتباط بین هنرهایی مثل خوشنویسی، نقاشی، ادبیات و… را با عکاسی شامل می شود.کتاب با تاریخچه ی نقد شروع می شود و همچنین مواردی مثل چگونه ببینیم و بیاندیشیم ، زوایای پنهان اثر هنری ، منتقد ، روش های نقد و… می باشد. به امید خدا کتاب پاییز سال ۱۳۸۹ به چاپ می رسد.
به نظرشما سطح کیفی کتاب های عکاسی در ایران به چه میزان قابل قبول است ؟
به نظرم کتابها سطح بسیار بالایی دارند که بسیاری از آنها توسط استادان عکاسی ایران نوشته و ترجمه شده اند.ولی احساس می کنم کتابهایی که به تئوری عکاسی و در کل هنر پرداخته می شوند میتوانند بیشتر باشند،زیرا یک عکاس نباید فقط به مطالعه کتابهای عکاسی بپردازد، بلکه می تواند از کتابهای رشته های مختلف هنری و ادبی استفاده کند و آنها را با هم مقایسه کنند.
چه حرفی برای عکاسان جوان و مستعد دارید؟
عکاسان باید بیشتر از آنچه عکس می گیرند عکس ببینند، عکس های خود را با عکاسان ایرانی و خارجی مقایسه کنند تا جایگاه عکس های خود را پیدا کنند و مهمتر از همه اینکه در زندگی هدف داشته باشند و خود را باور کنند.
برای آینده چه برنامه هایی دارید؟
بعد از اتمام درسم، در مقطع کارشناسی ارشد به ادامه ی تحصیل در رشته ی عکاسی می پردازم. قصد دارم ورک شاپ یا کارگاه هایی را در سراسر کشور در رابطه با مبحث نقد برگزار کنم و همچنین به تعداد نمایشگاه ها و کتابهایم می افزایم.در آخر از مادرم ، پدرم،خواهر و برادرم تشکر می کنم که در تمامی مراحل زندگی همیشه مشوق و پشتوانه ای محکم برای من بوده اند.
مطالب مرتبط
چاپ خبر
